Kunst op het domein

Tussen brons en industrieel afval

Destelheide inspireert met nieuw werk van twee generaties kunstenaars.

Het viel verblijvende groepen misschien al op dat Destelheide er sinds 2018 een nieuwe bewoner bij heeft: een statige man, keurig gekleed, met een boek in de hand en een masker op het gezicht. Dit in brons gegoten beeld van de internationaal gerenommeerde kunstenaar Jan van Oost vond in juni zijn vaste stek achteraan in het domein, tussen het restaurant en de slaapblokken.

‘Het beeld symboliseert de kunstenaar als verteller’, aldus Jan van Oost. ‘De man leunt ook iets naar voren, alsof hij met een soort urgentie zijn publiek wil toespreken.’ Veel jonge bezoekers zijn alvast speels geïntrigeerd door de mysterieuze man met het masker. ‘Dat masker verwijst naar het theater, terwijl het boek gelinkt is aan het schrijverschap. Daarnaast houdt zo’n masker ook de identiteit van de kunstenaar geheim en prikkelt het tegelijkertijd onze verbeelding.’

Het beeld kadert in het project van directeur Guy Uyttebroeck om jongeren niet alleen in het gebouw te confronteren met kunst, maar ook in de buitenruimte, zonder daarvoor te veel groene speelruimte in te nemen. ‘In 2017 stelden we Prof. Dr. Willem Elias aan als curator en vroegen hem om een selectie van interessante kunstenaars samen te stellen voor een kunstwerk in de openbare ruimte van Destelheide. Een jury koos uiteindelijk twee sculpturen die elk op een heel eigen manier een materiële verbeelding zijn van de visie, de werking en de context van ons centrum.’

Het tweede kunstwerk, dat begin 2019 werd geplaatst, is van de hand van Joke Raes, een kunstenares die vooral bekend is om haar experimentele en vernieuwende werk. Ze liet zich inspireren door de vele ervaringen, ontmoetingen, creatieprocessen… die in Destelheide plaatsvinden. 'Brave Wave, zo heet de sculptuur, is een soort gestolde herinnering aan al deze vluchtige momenten. Ik maakte het met materiaal dat normaal wordt weggesmeten, maar nu toch zichtbaar wordt en opnieuw waarde krijgt,' aldus Joke Raes.

 

© Joke Raes

‘De twee kunstwerken zijn zeer complementair,’ aldus Guy Uyttebroeck, ‘zowel wat het materiaal (brons versus industrieel afval) en de vormgeving (figuratief versus abstract) betreft, als de thematiek (het kunstenaarschap versus de band tussen cultuur en natuur). Bij de keuze van deze twee kunstwerken was het voor ons belangrijk dat we hiermee ook een lijn trekken tussen twee generaties kunstenaars en zo de jongeren die hier verblijven — de volgende generatie kunstenaars? — confronteren met een breed spectrum aan expressiemogelijkheden. De twee kunstwerken zijn trouwens naar elkaar gericht — het werk van Joke Raes bevindt zich bovenaan het wandelpad dat naar het restaurant leidt — wat de band tussen de twee nog versterkt.’

 


© Katica Nisavic